Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Μία γυναίκα, μία φωτογραφία και η σχέση της με το σοσιαλισμό


Πολλοί θα έσπευδαν να την αποκαλέσουν αδίστακτη αριβίστρια και υπερβολικά φιλόδοξη.
Άλλοι τόσοι θα της έλεγαν να πάει να πλύνει κανένα πιάτο καλύτερα που θέλει και προεδριλίκια. Πολλές είναι αυτές που πέφτουν στην παγίδα και ταυτίζονται με το πρόσωπό της, επιθυμώντας μια γυναίκα στο Οβάλ Γραφείο για πρώτη φορά στην ιστορία του κράτους των ΗΠΑ.
Ο λόγος βέβαια για τη Χίλαρι Κλίντον που από πρώην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ διεκδικεί την ψήφο των Αμερικανών για τον προεδρικό θώκο ως υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές του ’16.

Μεγάλο μέρος της λαϊκής υποστήριξής της βασίζεται στην εικόνα της ως υπερασπίστριας των δικαιωμάτων των γυναικών. Το 2008, η Εθνική Οργάνωση Γυναικών (NOW) υποστήριξε την υποψηφιότητα της πρώην Πρώτης Κυρίας  με βάση την ιστορία στήριξής της στο κίνημα για την ενδυνάμωση του ρόλου των γυναικών. Μια ομάδα από 250 ακαδημαϊκούς και "ακτιβίστριες" που αυτοαποκαλούνται "Φεμινίστριες υπέρ της Κλίντον" (Feminists for Clinton) επαίνεσαν τη δυναμική της παρουσία στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών και την «τεράστια συμβολή» της στη χάραξη πολιτικών προς αυτή την κατεύθυνση. Από τότε, κι άλλες mainstream γυναικείες οργανώσεις έχουν ταχθεί υπέρ της υποψηφιότητας της Κλίντον και οι image makers της έχουν εντείνει τις προσπάθειές τους για να την παρουσιάσουν ως υπέρμαχο των δικαιωμάτων τόσο των γυναικών όσο και των ΛΟΑΤ ατόμων.

Παρόλα αυτά, η πρότερη ιστορία της Κλίντον άλλα μαρτυρεί.  Ενώ έχει πράγματι μιλήσει για το φύλο και τα σεξουαλικά δικαιώματα και δεν συμμερίζεται απόλυτα το μισογυνισμό ή τις  αντι-ΛΟΑΤ απόψεις του αντιπάλου της για το προεδρικό αξίωμα, χιτλερΤραμπ, η ίδια έχει στηρίξει καταστροφικές πολιτικές για τις γυναίκες και τα ΛΟΑΤ άτομα.

Δεκαετίες υπηρεσίας σε εταιρικά διοικητικά συμβούλια και σε πολιτικούς ρόλους ως πρώτη κυρία, γερουσιαστής και υπουργός εξωτερικών, έχει δώσει σαφή εικόνα του τι υπερασπίζεται. 

Την τάξη της. 

Η Χίλαρι Κλίντον δεν είναι υπέρμαχος των δικαιωμάτων όλων των γυναικών. Πόσο μάλλον των ΛΟΑΤ ατόμων. Αποτελεί την ενσάρκωση του «εταιρικού» φεμινισμού.

Ως σύμβουλος της Walmart με παχυλό μισθό, έκανε ότι μπορούσε δηλαδή τίποτα, όταν τα αφεντικά της εξαπέλυαν επίθεση κατά των εμποροϋπαλλήλων που συνδικαλίζονταν, δύο τρίτα εκ των οποίων ήταν γυναίκες.

Υπερηφανεύτηκε ως πρώτη κυρία ότι βοήθησε τον σύζυγό της στη χάραξη πολιτικών για την υγεία και ως μέλος της συγκεκριμένης επιτροπής έβαλε προσωπικά το λιθαράκι της στη μείωση κατά 60% των προνoιακών επιδομάτων για οικογένειες και παιδιά.

Εργάστηκε για να περάσει νομοσχέδιο επί προεδρίας του συζύγου της που συνέβαλε στην αύξηση της φυλάκισης και της θανατικής ποινής.

Κατά τη θητεία της στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ «εργάστηκε σκληρά» για την προώθηση των συμφερόντων των καπιταλιστών, διαπραγματευόμενη στο εξωτερικό προσοδοφόρες συμβάσεις για αμερικανικές εταιρείες όπως η Boeing, η Lockheed και η General Electric.          

Ο κατάλογος των «κατορθωμάτων» της μακρύς και ενδεικτικά αναφέρονται τα παραπάνω. Η όποια μεταστροφή της συγκεκριμένης λέαινας ως προς τις απόψεις της για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ ατόμων, των γυναικών ή των εργαζομένων «δικαιολογείται» λόγω της εγγύτητας των εκλογών. Πως θα εκλεγεί αν δεν πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες άλλωστε, όπως φανερώνει εξόφθαλμα και η παραπάνω φωτογραφία. 

Η Κλίντον έχει τόση σχέση με το σοσιαλισμό όση η ρέγγα με το bungee jumping.

«Οι περισσότερες από τις γυναίκες της μπουρζουαζίας, που λειτουργούν σαν λέαινες στον αγώνα ενάντια στα «ανδρικά προνόμια», θα έσπευδαν σαν πειθήνια αρνιά στο στρατόπεδο του συντηρητισμού και της εκλογικής αντίδρασης αν μπορούσαν να ψηφίσουν.» [1]

Αν μπορούσαν να διεκδικήσουν το χρίσμα της προέδρου των ΗΠΑ, τι θα έκαναν άραγε; «Στην πραγματικότητα θα ήταν σίγουρα περισσότερο αντιδραστικές από ότι το ανδρικό κομμάτι της τάξης τους. […]  Οι γυναίκες της ιδιοκτήτριας τάξης θα υπερασπίζονται πάντα με φανατισμό την εκμετάλλευση και την σκλαβιά των εργαζόμενων ανθρώπων από τους οποίους έμμεσα λαμβάνουν τους πόρους της κοινωνικά άχρηστης ύπαρξής τους. Οικονομικά και κοινωνικά οι γυναίκες των εκμεταλλευτριών τάξεων δεν αποτελούν ένα ανεξάρτητο τμήμα του πληθυσμού. Η μόνη τους κοινωνική λειτουργία είναι, να αποτελούν τα εργαλεία της φυσικής αναπαραγωγής της άρχουσας τάξης»[1] και ουδεμία σχέση έχουν με τις εργαζόμενες ή άνεργες γυναίκες, μητέρες και νέες.



[1] Ρόζα Λούξεμπουργκ, Το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες και η ταξική πάλη
http://ia600307.us.archive.org/22/items/Louxembourg/Louxembourg.pdf


ΥΓ.1. Πληροφορίες αντλήθηκαν από το άρθρο των Kevin Young & Diana C. Sierra BecerraHillary Clintons Empowerment

ΥΓ.2. Η φωτογραφία "αλιεύτηκε" διαδικτυακά και αποτέλεσε αφορμή για την παρούσα δημοσίευση ενώ το κείμενο έχει γραφτεί από τις 5_1_2016



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου